VƏHHABİ FİTNƏSİ



MÜƏLLİF: ƏLİ ƏSĞƏRRİZVANİ

GİRİŞ

Tarix boyu Mәhəmməd (s) və onun pak Əhli-beytinə (ə) mənsub mədəniyyətin yayılma prosesi, bir ox qərəzkarlıq və dşncəsizliyə məruz qalmışdır. Bu ədəbsizlik, Vəhhabilik və Sələfilik təfəkkrndə bariz şəkildə özn göstərir. Bu ideologiya, btn dnya msəlmanlarını dindən xaric edərək, yalnız özlərini msəlman sanır. Bu təfəkkr tərzinin nmayəndələri bir qrup bədxah şəxslər, yksək insani dəyərləri özndə əks etdirən bir dini, kobud və iyrənc şəkildə tanıtdırmaqla, dnya msəlmanlarını və digər dinləri problemlə zləşdirmişlər. İslam peyğəmbərinin (s) övladları ilə mxalifətə qalxan İbn Teymiyyə, bu tərzi-təfəkkrn banisi sayılır. Onun görşləri yeddinci yzillikdən on nc yzilliyə (h.q.) qədər unudulmuş və İslam məzhəblərinin ziyalı təbəqəsinin etirazına səbəb olsa da, bir əsrə yaxındır ki, bu təmayl ideya yenidən İslam cəmiyyətində baş qaldırmış və məyyən şəxslər tərəfindən mzakirə obyektinə evrilərək öznə geniş auditoriya tapmışdır. Burada təmayl fikir cərəyanlarını tanıtdırmaqla, İslami birliyin nə ilə öllməsini aıqlamaqda İslam mtəfəkkirləri məsuliyyət daşıyır. Şbhəsiz, ətrafında toplaşacağımız bu meyar, Mhəmmədə (s) mənsub xalis İslam dinidir. Əziz İslam peyğəmbərinin (s) Əhli-beytinə (ə) sevgi və itaət əsasında qurulmuş bu meyarın kobud rəftar, yersiz fiziki təsir, əxlaq normalarından kənar sözlər, terrorizm, bombardman kimi mənfi xsusiyyətlərlə he bir əlaqəsi yoxdur. Elmi yığıncaqlarda sağlam bir ortamda mnazirələr disputlara girərək həqiqi və xalis təfəkkr tərzini göstərmək n, bu irkin və siyasi təmayl hərəkata ehtiyac duyulmur. Əgər söylədikləri doğrudursa bilik, dşncə və məntiq meydanı onların yolunu gözləyir.

İran İslam respublikasında İmam Xomeyninin başılığı altında böyk İslam inqilabı zəfər aldıqdan və bu inqilab, ali dini lider Ayətullah Xamenei tərəfindən idarə edildikdən sonra, Sihyonist rejiminin və dnya hegemonlarının, İslamın orijinal ideologiyasına yönəlmiş hcumları yeni mstəviyə kedi.

Sonra mqəddəs Cəmkəran məscidinin vəqf əmlaka qəyyumluq vəzifəsinin məsulu Ayətullah Vafiyə, hörmətli məllif ustad Əli Əsğər Rizvani cənablarına, eləcə də Əhli-beytin (ə) maarifinin rəvac tapmasında bizə kömək edən btn əzizlərimizə dərin təşəkkrmz bildiririk. Ümid edirik ki, kitab oxucularımız tərəfindən layiqincə qarşılanacaq və Allahın razılığını əldə edəcəkdir.

Mqəddəs Cəmkəran məscidinin nəşriyyat məsulu Hseyn Əhmədi

ÖN SÖZ

Msəlmanlarin əksəriyyəti ilə ziddəyyətə girən məzhəblərdən biri də Vəhhabilik adı ilə tanınmış firqədir. Bu məzhəb öz təsisatısı Mәhəmməd ibn Əbdl-Vəhhaba mənsubdur. O, tövhid və sələfilik pərdəsi altında Ali-Səudun himayəsi ilə, İbn Teymiyyənin fikirlərini yayan şəxs kimi tanınmışdır. Vəhhabilik hicri qəməri tarixi ilə XII əsrdə (XVIII əsrin ortaları m.t.) meydana gəlmişdir. Hər şeydən öncə vəhhabiliyin banisi və onun yayılması haqda qısа şəkildə ilkin məlumat verməyi faydalı hesab edirik.

MӘHƏMMƏD İBN ƏBDÜL-VƏHHAB

Mәhəmməd ibn Əbdl-Vəhhab hicri qəməri tarixi ilə 1111-ci ildə (1691 m.t.) anadan olmuş və 1206-cı ildə (1786 m.t) vəfat etmişdir. Hənbəli məzhəbinin dini elm ocaqlarına daxil olaraq Üyəynə şəhərinin savadlı şəxslərindən bir ox fənnləri əxz etdi. O, təhsilini təkmilləşdirmək məqsədi ilə Mədinə şəhərinə getməli oldu. Daha sonra İbn Əbdl-Vəhhabın İslam ölkələrinə səfəri başladı. Dörd il Bəsrədə, beş il Bağdadda qaldıqdan sonra İrana gələrək Krdstan əyalətində bir il, Həmədanda isə iki il mddətində məskən saldı. O, fəlsəfə və təsəvvf (sufilik, irfan) elmlərini İranın İsfаhan və Qum şəhərlərində öyrəndikdən sonra Hicaza qayıtdı. Səkkiz ay evdə ibadətlə məşğul olduqdan sonra öz təbliğatına başladı.

Atası ilə birlikdə Hreymilə şəhərinə köərək atasının vəfatına kimi o şəhərdə qalmalı oldu. Deyilənlərə görə, oxları kimi atası da onun yanlış fikirlərinə qarşı ıxaraq, oğluna öz etirazını bildirmişdi.



1 2 3 next